dinsdag 26 september 2017

Steve Tolz-Moeras

Beoordeling 5 sterren  
Uitgeverij Atlas Contact  
  
  
  
'Marathon in wervelend proza' 
  
  
  

 
In dit boek staat zo ontzettend veel samengepakt dat het bijna onmogelijk is een recensie te schrijven zonder een flink aantal aspecten onderbelicht te laten, het zij zo.  
Het boek gaat over twee vrienden, Aldo en Liam. Zij leren elkaar kennen op school, Zetland High, ontdekken gemeenschappelijkheden en krijgen een levenslange klik.  
Geen gewone levens, geen gewone mensen en geen gewone vriendschap.  
Het probleem is Aldo, hij heeft de pech altijd de verkeerde keuzes te maken met vaak catastrofale gevolgen. Dit is koren op de molen van Liam, hij is schrijver en had net behoefte aan een onderwerp voor een nieuw boek.  
  
Opbouw 
  
Het verhaal is niet chronologisch opgebouwd, er zitten flink wat tijdsprongen in en de lezer zal goed bij de les moeten blijven om te kunnen volgen, voeg daarbij de vele moeilijke woorden en ellenlange opsommingen en je zou denken dat het geen leuk boek zou zijn.  
Het tegendeel is waar; de manier waarop Steve Toltz dit verhaal vertelt is zinderend, inspirerend, bont en intens. Het boek zou ook humor bevatten, vond ik minder aanwezig. Wel tragiek, zelfspot en onwaarschijnlijk leed. De schrijfstijl is licht, de meest gruwelijke beschrijvingen kunnen daardoor wat makkelijker doordringen tot de lezer.   
  
'Aldo tegen Mimi: " Ik ben een sukkel met hersens. Dat is de ergste soort. Sukkels met hersens worden krankzinnigen met zelfkennis"  

Thematiek 
  
De leidraad van het verhaal is inspiratie en direct daarmee in verband de rol van Aldo: is hij muze of niet? Dit thema loopt door het hele boek en de personen waarmee Aldo in aanraking komt lijken stuivertje te wisselen met de rol van muze: soms is Aldo de muze voor hen en vice versa. Tweede thema is de vermeende onsterfelijkheid van Aldo.  
Door het boek heen staan talloze verwijzingen naar godsdienstige stromingen, mythologie, filosofen, dichters, auteurs, psycho-analytici, dit maakt het boek extra interessant.  
  
De plaatsen van handeling zijn ook heel bijzonder, zo heeft Aldo een tijd gewoond op een rots, hij is daar op een surfplank heen gegaan en wilde niet meer weg, zijn rolstoel had hij bij zich.   
Een gesprek tussen Aldo en Liam:  
  
Enfin, toen we elkaar net leerden kennen was ik diepgelovig, weet je nog?   
'Je geloofde in Apollo'  
'Men wil alleen dat je gelovig bent, er is ook al een God voor je uitgezocht'  
'Dat was geen religie, dat was mythologie.'  
'Ja, dat is het nu. In het verleden was het wel degelijk een religie. Soms denk ik terug aan de tijd dat de goden van de Olympus afdaalden en zich met de mensen bemoeiden. Misschien hebben zij mijn ongeluk wel veroorzaakt'  
  
Deze passage toont aan hoe de mensen om hem heen bleven volharden in de steun aan Aldo en ook hoe hij bleef werken aan zijn ideeën om het zoveelste gat in de markt te ontdekken.  
  
Conclusie  
  
Kortom, een boek om lang over te doen, na te denken, van te genieten en te herlezen. Geen eenvoudig te lezen roman, er zit ook nog een autobiografisch element in het verhaal, de auteur heeft zelf tijdelijk gebruik moeten maken van een rolstoel.  
  
  

 
  
  
  
Auteur: Steve Tolz 
Categorie: Vertaalde fictie  
Vertaald door: Anne Jongeling  
Pagina's: 464   
Uitgeverij: Atlas Contact  
ISBN:9789025447946   
Verschenen: September 2016  
   


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat gerust een reactie achter.
Dat wordt zeer op prijs gesteld en we willen graag weten wat je ervan vindt.